2 bootjes, knetterhete panzerotti’s & ‘n arty-farty nieuwe waterpomp

We moeten opschieten want Caro landt over ‘n uurtje op Tirana Airport!!!

Maar eerst willen we nog even vertellen over de afgelopen week. Want afgelopen week was bizar!! Eén grote wir-war van lokale belevenissen en camperplatzfestiviteiten. Het vloog voorbij en, hoe uitgeput we iedere avond waren, het was supergezellig.

Uhm.. waar te beginnen? Owja, de vogelmuur
2 weken geleden waren we nog op Sicilië en we hadden ‘n missie. Want zoals afgesproken zouden we terugkeren naar de camperplatz van Graziëlla en Paolo om hun nieuwe muur van ‘n kleurtje te voorzien. Ciao Ciao! Hier zijn we weer! Paul ging in de weer met zijn spuitbussen en Renée typte zo hard ze kon ‘n nieuwe opdracht gereed voor deadline. Na 2 dagen stonden de kolibrie, toekan, papegaai, flamingo, mus en pauw allemaal compleet op de muur. Wauwie! Wat vinden jullie ervan?

Mama Ellen was jarig en wij kregen de visite!
Na ‘n gezellige skype-ochtend (ons cadeau voor de verjaardag van mama Ellen), kregen wij het onverwachte bericht dat er visite op de loer lag. Ton en Yvon, vrienden van Renée’s mama waren vlak in de buurt. Dat vroeg gewoon om ‘n bakkie. Nog geen 3 uurtjes later stonden ze op de stoep. Het was gezellig!! :D

Dag Sicilië - We Love You!!!
In 24 dagen zijn wij verliefd geworden op Sicilië. Hartjes in onze ogen als we denken aan de mooie bloemen, de geweldige dorpjes en het jummie jummie eten. Maar de ferrie stond klaar, het was tijd om te gaan. Op naar ‘n nieuw avontuur. Het idee? Zo snel mogelijk naar Albanië.

Op naar Albanië - We hadden 1 tussenstop van 1 dag
Jahoor!! Want als je iets plant… denk je dan echt dat ‘t naar verwachting gaat? Nova Siri lag precies op onze route naar havenstad Bari. We hadden ‘n prima camperplatz uitgezocht en op het moment dat we arriveerden, keken op z’n minst 5 Italiaanse meneertjes op van hun koffie. “Rumore Rumore” en zij tikten op hun oren. De boodschap was duidelijk: en kwam geluid uit onze motor. Een geluid dat daar niet hoorde. We werden direct gesommeerd de motorkap open te maken en aan de kant te gaan.

Ohow, aqua pompa kaputt!
Er werd een monteur gebeld die binnen 1 seconde wist te vertellen dat de waterpomp stuk was. Hm.. lekker dan. Hij ging het direct bestellen. Dat was goed nieuws. Een dagje extra blijven was voor ons eigenlijk ook niet zo’n probleem. Dit dagje extra, werden er 2 (“zijn jullie akkoord als ik het onderdeel bestel?”), toen 3 (“de waterpomp is besteld”) en op dag 4 kwam hij ons halen zodat we achter hem aan konden rijden naar de garage. Jippie!

Tijdens het wachten...
Werden wij geadopteerd door de Italiaanse buren. Eerst kregen wij ‘n bordje pasta op ons schoot gezet. Daar hoorde een glas zelfgestookte wijn bij en pinda’s kwamen door het raam. ‘s Avonds werden wij verwacht bij het ‘arrosto’, de barbecue. Dat wij eigen vegan worstjes meenemen, vonden zij wel wat vreemd. Maar buurman Franko stookte het vuur zo hoog op dat je het verschil tussen vlees en niet-vlees toch niet zag.

En vanaf dat moment hoorden wij erbij. Buurtjes Franko en Angela kwamen al 24 jaar op dezelfde camperplatz en kenden ook alle andere mensen daar. En wij dus ook. De volgende dag moesten we aantreden voor pasta-lunch en ‘s avonds was het pas echt feest. “Kom Kom…” zei Franko. “Kom kijken”. En hij toverde ‘n discobox uit de camper. Inclusief lampen en microfoon met echo-functie. “Voor het feest vanavond. Want we gaan dansen.” Hilarisch! 

Italiaanse panzerotti’s & camper-dansfeest
Die avond was fantastisch! Eerst panzerotti’s (google maar) gebakken op de parkeerplaats en daarna lekker samen gegeten. Er was zoveel zelfgestookte wijn dat wij ons serieus afvragen waarom wij geen wijn brouwen in onze camper. Maar… wij hadden de fles Jutter van Tammies! Lekker gedeeld en de keeltjes gesmeerd van de Italiaanse oudjes. Thanks Tammies! Was zeer goed besteed zo.

En toen was het tijd om te dansen. Plop, iedereen stond op, de muziek ging aan en we gingen los. Te grappig! Allemaal Italiaanse meezingers, tot diep in de nacht. We hebben keihard gelachen. Wij als jonkies taaiden als eerste af. Het was genoeg geweest. Niemand sprak ‘n andere taal dan Italiaans, dus onze hersenen, handen en voeten waren op van al ‘t kletsen in ‘n taal die we zelf amper spreken.

Dag 4: op naar de garage
Toen de monteur ons kwam halen, lagen al onze buren op het strand. Snel ‘n Google-Translate brief achtergelaten dat we nog terugkwamen om gedag te zeggen. Op naar de garage. Dit ging gelukkig vlekkeloos en de waterpomp zat er al snel in. We kregen er nog ‘n nieuwe multiriem bij, alles weer netjes voor elkaar. De grootste honden van de wereld kwamen met ons knuffelen en Renée was niet eens bang. Toen het tijd was om te betalen, vroeg monteur Antonio: “What do you do for work?” Aha! Artista!!

En zo kwam het dat PdeG de volgende dag het logo van de garage op de muur schilderde. Antonio was superblij en wij ook. Want zo was de waterpomp ineens ‘n heel stuk goedkoper :):) Jeeh! Fijne samenwerking Antonio!

Hasta la pasta!!
Hup, naar de camping om gedag te zeggen tegen de buren. Haha.. er ging letterlijk gejuich op toen wij de parking opreden. Blijkbaar hadden zij de garage gebeld om te vragen of we al klaar waren, dus de pasta stond al klaar op tafel. Handig zulke Italiaanse vrinden :) Hahaha… Paul schilderde nog even de fiets van Renée en daarna was het echt tijd om te gaan. Ciao buurtjes!

Oké Oké, nog 1 tussenstopje dan
Er moest toch nog ‘n klein dagje gewerkt worden in de wifi dus wij kozen voor ‘n bezoek aan Matera. Wauwie! Dit bleek supermooi te zijn (zie foto’s) Eerste dag werken keihard chillen tussen de kwetterende vogels, salamanders en slakkenplanten. Owja! En heerlijk genieten van broodjes hagelslag. Dankjewel William! Dit was echt smullen :)

De dag erna wandelde we door de vallei en werd Renée gebeten door ‘n 1-tandige slang. Of door ‘n steekvlieg. Dat weten we niet zeker ;P Been dik, Paul moest haar dragen (nee, grapje), toch de wandeling afgemaakt en ‘s avonds genoten van ‘n concertje in de tuin van de camperplatz.

“Gaan jullie nu eindelijk weg uit Italië?”
Sjeez, gaan jullie nu eindelijk ‘s weg? Dit duurt toch echt veel te lang? Ja ja, dat dachten wij dus ook. In alle vroegte reden we naar Bari om daar tickets te kopen voor de ferrie en zo snel mogelijk op de boot te stappen. Onderweg nog ‘even’ GPL tanken. Whahahaha…. aangezien die vlotter nog steeds verkeerd om zit, duurde het 40 minuten voor 12 liter GPL. Maakt ons niks uit, alsof we haast hebben. Paulie maakte nog even nieuwe vrienden met de popo’s en duwde ‘n kapotte auto naar de kant van de snelweg. Renée poetste de ramen en deelde visitekaartjes uit. 40 minuten wachten, we zouden niet anders willen! Daarna nog even uitgebreid blikvoer shoppen bij de Eurospin, onze favo winkel in Italië. Lidl is er niks bij. Jeuh!

Bootje varen, thee’tje drinken, tukkie doen
Wij kochten de tickets en het wachten ging van start. Om 19:00u mochten we boarden en dan zouden we om 22:00u vertrekken. Owja, en het was al 13:00u :P Lekker lummelen, goed eten en toen was de tijd zo om. Door de douane, en toen achteruit de ferrie op. We mochten niet in de camper blijven overnachten, maar we waren ook te kneertig (dat is West-Fries zeker?) om ‘n hut te boeken. Fleecedekentjes mee (dankjulliewel mama’s), snacktasje ingepakt en 1000 dingen om de tijd mee te doden die nacht.

Ligt dat joch de hele nacht te tukken!
Behalve de mensen in de hutten, slaapt er niemand op die boot. De bankjes zijn keihard, de boot schommelt en de airco staat op vries. Maar Paulie slaapt rustig door. Uurtje? 2 misschien? Neehoor, 6 uren aan 1 stuk. Hahahaha! Gelukkig! Want zo ging de tijd lekker snel. 08:00u ‘s morgen kwamen we aan in Albanië

Welkom in Albanië
En nu zijn we dus in Albanië. Een vrij onbekend en niet toeristisch land. Op de slechte wegen (waar we al makkie voor geoefend hebben op Sicilië) en ‘n meneer zonder-benen-in-een-rolstoel die voor de auto sprong na, is het hier echt genieten. We hebben al hele mooie dingen gezien, leuke dingen gegeten en fijne mensen ontmoet.

Maar daarover later meer. Nu moeten we echt richting luchthaven.
Caro!! We komen eraan!!

Tot later lezers! :D
Dankjulliewel weer voor het lezen.

Meer foto’s bij dit verhaal? http://benzoverdegrens.reislogger.nl/foto/laatste-dag-laatste 
‘Oudste eerst’ selecteren voor de juiste volgorde.